Zoveel botanicals — is dit een drankenplank of een botanische tuin?
Joanne
Een spirit rond jeneverbes en andere botanicals. Botanical betekent een plantaardig ingrediënt. London Dry beschrijft een productiestijl, geen verplichting om hem in Londen te maken.
Zoetheid lezen
Suiker in de mixer verandert het uiteindelijke drankje
Een manier om te beginnen
Vergelijk soda met tonic
Smaak in één oogopslag
Algemene richtlijnen per stijl, geen proefscores van producten. Zoete aroma's, suiker, drinkbaarheid en alcoholpercentage zijn aparte zaken.
01Alcohol
Meestal 37,5–50%
02Zoetheid
Vaak droog; gezoete stijlen bestaan
03Zuren
Verandert met de mixer
04Aroma
Jeneverbes, citrus, kruiden
05Textuur
Strak tot rond
06Schenken
Vergelijk aroma's met soda
Illustraties geven een idee van glaswerk, smaken en ingrediënten. Afgebeelde ingrediënten zitten niet per se in elk product.
THE DETAILS
Begrijp de stijlen
Van jenever tot moderne gin
De achtergrond van gin omvat de jenevertradities met jeneverbes uit Nederland en omliggende streken. In Groot-Brittannië bracht massale consumptie in de 18e eeuw ernstige sociale problemen, voordat veranderende smaken en distillatietechniek drogere stijlen hielpen vestigen. Moderne craftproducenten werken vaak met lokale citrus, thee of kruiden. Jeneverbes blijft door al die diversiteit een nuttig ijkpunt: het verbindt het nieuwste botanische recept met de oudere wortels van de categorie.
Meer botanicals betekent geen betere gin
Het harsachtige, dennenachtige karakter van jeneverbes kan worden ondersteund door korianderzaad, citrusschil, wortels en bloemen. Maceratie en dampinfusie zijn verschillende manieren om die aroma's in een sterke drank te brengen. Een gericht recept met een paar ingrediënten kan even expressief zijn als een lange lijst botanicals. Vraag je af wat voorop gaat, wat ondersteunt en wat in de afdronk blijft, in plaats van het aantal ingrediënten als score te zien.
Lees stijlnamen zorgvuldig
London Dry is een stijl die met de productie te maken heeft, niet simpelweg een vermelding dat een gin in Londen is gemaakt. Een aroma dat zoetheid suggereert is ook iets anders dan werkelijk suikergehalte. Bloemig, citrusrijk en kruidig zijn handige proefbeschrijvingen, maar de ingrediënten en sterkte van de individuele fles blijven belangrijk. Producten met smaak of zoetstof kunnen in een drankje een andere plek innemen dan een heel droge stijl met jeneverbes voorop.
Laat de gin eerst spreken
Begin met een bescheiden hoeveelheid en sodawater of een beperkte hoeveelheid tonic, voordat je uitgebreide garnering toevoegt. Te veel citrus of kruiden kan het karakter verbergen dat je wilde ontdekken. Probeer bij het eten als eerste experiment een kipgerecht met kruiden of een voorgerecht met citrusdressing. Hou bij het vergelijken van flessen de mixer en verhoudingen gelijk. Die kleine discipline maakt het veel makkelijker om te merken wat de gin zelf bijdraagt.
Gin maak je door plantenaroma's in een gedistilleerde drank te brengen. Die planten heten botanicals, en welke erin gaan, en in welke hoeveelheden, maakt de ene gin anders dan de andere. Veelgebruikte keuzes zijn korianderzaad, engelwortel, citroen- of sinaasappelschil en kardemom. Sommige gins gebruiken er een stuk of tien, andere meer dan veertig. Er zijn ook twee manieren om het aroma op te nemen: de botanicals voor het distilleren in de drank laten trekken, of de damp erdoorheen leiden. Dezelfde ingrediënten, een ander resultaat. Veel makers houden het recept voor zich, dus raden wat er in het glas zit hoort bij de lol.
Q-Na
De jeneverbes is geen bes
Om gin te mogen heten, moet de drank vooral naar jeneverbes smaken. Al het andere is aan de maker, maar dat ene ligt vast. En ondanks de naam is een jeneverbes helemaal geen bes. Het is een kegel, verwant aan een dennenappel, waarvan de schubben stevig sluiten en er uiteindelijk rond uitzien als een bes. Kneus er lichtjes een en je krijgt die schone, koele geur van een naaldbos. Die geur is wat gin tot gin maakt. In de keuken is het een specerij om de geur van vlees te verzachten, en in het glas doet hij ongeveer hetzelfde.
Jeneverbessen: kegels die op bessen lijken, geen echte bessen. Denys Gromov / Pexels
Q-Na
London Dry hoeft niet uit Londen te komen
London Dry is een methode, geen plaats. Een gin die waar ook ter wereld is gemaakt, kan de naam dragen. De regel is dat de smaak uit de distillatie zelf moet komen, dus achteraf mogen er geen aroma's of kleurstoffen worden toegevoegd, en is maar een spoortje zoetstof toegestaan. Omdat er later niets kan worden bijgestuurd, zie je de keuze van botanicals en het vakmanschap van de stoker direct in het glas. Zie je die woorden op een etiket, verwacht dan een heldere, onopgesmukte stijl. Ook binnen de categorie is het verschil tussen merken groot, dus zie ze liever niet als één ding.
Q-Na
Craftgin haalt het lokale landschap binnen
In de afgelopen tien jaar of zo zijn kleine distilleerderijen over de hele wereld gin gaan maken van planten die in de buurt groeien. In Japan betekent dat yuzu, sanshopeper, groene thee of hinokicipres. In Taiwan vind je lychee, lokale theebladeren en citrusschil. Jeneverbes blijft het middelpunt, en alles eromheen ligt open, en dat is het leuke van gin. Hij hoeft ook niet lang te rijpen, dus een kleine producent kan beginnen zonder jaren te wachten. Daarom zijn er zo veel, en daarom is vergelijken de moeite waard.
Probeer gin met veel citrus of kruiden met soda. Bij een zure dressing voeg je voorzichtig citrus toe. Ongezoete soda is een handig vertrekpunt om botanische tonen met de salade te vergelijken.
Gin met kruidentonen en soda is een optie als er basilicum bij de kip zit. Deze combinatie volgt de gedeelde kruidige aroma's. Neem minder gin als de jeneverbes het eten overheerst.
Een selectie kiezen resulteert in het geheel verversen van de pagina.
Q-Na
Joanne
Q-Na
Joanne
